Jest taki moment podczas sesji, który niemal każdy doświadczony praktyk potrafi rozpoznać - nawet jeśli nigdy nie nauczono nas, jak go nazwać. Kładziesz dłonie, kontakt jest dobry, intencja czysta… i zamiast rozluźnienia ciała lub jego ukierunkowania ku tobie, pod powierzchnią pojawia się subtelne buzowanie.

Czy to możliwe, że budujemy nasze terapeutyczne interwencje na pięknej, ale nieprawdziwej metaforze?

Wielu klinicystów mówi mi, że coś fundamentalnego zmieniło się w sposobie, w jaki ciała reagują. Zanim jednak pójdziemy dalej, chcę nieco poszerzyć perspektywę… bo ta zmiana nie jest przypadkowa. Nie jest anegdotyczna. I nie dotyczy tylko jednej metody pracy. Ma charakter strukturalny. Neurologiczny. Somatyczny. Obserwujemy ją w całym obszarze pracy terapeutycznej - w chiropraktyce, terapii manualnej, somatyce, pracy ruchem, fizjoterapii, terapii traumy. Jeśli masz poczucie, że ciała Twoich...